‘Alles van waarde is weerloos’, deze bekende zin uit een gedicht van Lucebert* vormt het uitgangspunt voor de expositie met werk van Anne Rijnders, Petra Kooij, Elise van der Linden en Sascha van Eijk. Wat de kunst van deze vrouwen met elkaar gemeen heeft, is kwetsbaarheid en vergankelijkheid. De achterliggende ideeën zijn van verschillende niveaus, van de waarde en weerloosheid van moeder aarde, de natuur tot aan dat van het individu, het leven zelf.

De zeer oude zingt
er is niet meer bij weinig
noch is er minder
nog is onzeker wat er was
wat wordt wordt willoos
eerst als het is is het ernst
het herinnert zich heilloos
en blijft ijlings
alles van waarde is weerloos
wordt van aanraakbaarheid rijk
en aan alles gelijk
als het hart van de tijd
als het hart van de tijd

Lucebert

Opening vrijdag 4 november om 17:00 uur.

Het is eigen aan kunstenaars om te experimenteren, intensief materiaal onderzoek te doen en te werken met  diverse technieken. Dit voorwerk is vaak essentieel om te komen tot een definitief kunstwerk of om te ontdekken wat de persoonlijke stijl en/of werkvorm is.

Uit dit voorwerk ontstaan vaak pareltjes van werken die niet geëxposeerd worden. Die niet zichtbaar worden voor het publiek, die blijven staan in de ateliers van de kunstenaars of in het stof verdwijnen.

Kunstenaar Avi Lev heeft een aantal Delftse kunst-collega’s uitgenodigd om hun verborgen kunstschatten aan het publiek te tonen. Hen te verwonderen, te amuseren of te verbazen.  Kunstwerken die dus normaliter niet zichtbaar zijn worden nu expliciet ten toon gesteld in de  expo ‘Kunst die je niet laat zien’.

De ‘verborgen’ kunstwerken worden in combinatie met prachtig hedendaagse kunstwerk van de desbetreffende kunstenaar geëxposeerd en het wordt aan de toeschouwer overgelaten om te ontdekken en te aanschouwen welke verbanden er te zien zijn tussen de werken.

De groep van deelnemende kunstenaars bestaat uit mix van kunstenaars die hun sporen verdient hebben en een aantal opkomende kunstenaars onder de 30 jaar.

Kunstenaars:

Arthur Benard, Wieneke Bremer, Gerrit Bruins, Mariska van den Enden, Fred Hemmes, Joost Konings, Avi Lev, Jolanda Peeters, Sona Sahakian, Cedrie Sikkens, Frank Vroom, Katerina Zisiadou

De tentoonstelling wordt op zaterdag 15 oktober om 15:00 uur geopend.

Yes, No and Maybe’ is de titel van de tentoonstelling van kunstenaars Fenna Koot, Emmie Liebregts en Amber van Rangelrooij. Aansluitend op het jaarthema van Kadmium: ‘Together’ experimenteren de kunstenaars met het begrip ontmoeten.

Vanuit een ontmoeting kan er een gedeeld ideaal ontstaan, wat zou dit ideaal kunnen zijn wanneer de bestaande normen, zoals de status die wel of niet hebben, de hokjes waar we wel of niet inpassen aangepast worden want:

Ja, abstractie rekent af met het grid en diens structuur en Nee, het goud bepaalt de weg, maar Misschien kunnen we die doorbreken.

Tijdens de herfstsalon kun je het werk van diverse kunstenaars uit Delft en omgeving zien.

De opening is op 11 september om 15:00 uur.

Op 1 en 2 oktober vind de jaarlijkse atelierroute plaats van 12:00 uur tot 17:00 uur. Je kunt de kunstenaars dan in hun atelier bezoeken.

In Kadmium is een plattegrond verkrijgbaar voor 2 euro of een plattegrond met 10 kunstkaarten naar keuze voor 5 euro.

Losse kaarten zijn te koop voor 0,50 euro per stuk.

De herfstsalon is mede mogelijk gemaakt door de Gemeente Delft.

Opening donderdag 18 augustus om 17:00 uur.

Van 18 augustus tot en met 4 september kun je heerlijk verkoeling zoeken bij de prachtige, nieuwe  tentoonstelling van Kadmium in het Prinsenkwartier met als titel H2O.
Drie Delftse kunstenaars en drie kunstenaars van buiten Delft, hebben de handen ineengeslagen om voor jou iets moois neer te zetten rond het thema water.
Dindi van der Hoek, Saskia Hoeboer, Bert Sterk, Riëlle Beekmans, Mariska van den Ende en Monique Roodenburg tonen heel verschillend werk, waardoor er voor ieder wat wils is.
Dindi van der Hoek staat bijvoorbeeld bekend om haar unieke en zeer onderscheidende fotografisch ‘water’ oeuvre. Het fotograferen van waterspiegelingen zijn de belangrijkste basis geworden van haar visuele beeldtaal. Als kijker wordt je deelgenoot van surrealistische beelden die een bepaalde verwarring opwekken en uit een andere wereld lijken te komen.
Het werk van meerdere kunstenaars uit deze tentoonstelling is internationaal getoond en verkocht. Maar deze zijn nu dus ook gewoon in Delft te koop tijdens de tentoonstelling.
Kom jij het water of iets anders  ook aan de lippen zetten tijdens de opening op 18 augustus om 17.00 uur?

1urineren

Opening zondag 3 juli om 15.00 uur door Hendrik van Leeuwen schilder / schrijver.

Coen Dekkers beoefent twee disciplines: straat- en modelfotografie. Op het eerste gezicht zijn dat tegenstrijdige genres, maar voor hem zijn de wilde straat en de gereguleerde studio vergelijkbare jachtterreinen. In beide gevallen laat hij zich intuïtief leiden door het moment. Zijn camera zigzagt door de lucht en schampt daarbij gebouwen en voorbijgangers. Als een insect nadert hij het model tot dicht op de huid, maar op het laatste moment deinst hij ook weer terug.

Uit dit dwalende camerawerk kiest hij achteraf twee verwante beelden. De kortst mogelijke film, zou je kunnen zeggen, maar Dekkers is niet op zoek naar een afgerond verhaal. Wat er door de interactie tussen twee beelden wordt onthuld, is net zo geheimzinnig als de befaamde blow-up in de gelijknamige film van Michelangelo Antonioni. Een korte hapering in tijd en perspectief – het moment ertussen – is zwanger van mogelijke verhalen. Zodra de kijker iets gaat vermoeden, schrijft hij onbewust zijn eigen scenario.

Je ziet hoe een hand afdwaalt, een oog opengaat, een hoofd verdraait. Hoe de hoek van kijken en de achtergrond verandert. Bijna alle fotografen ter wereld kiezen uit dergelijke series het beste, het meest karakteristieke, het beslissende moment en schrijven ons zo eigenlijk voor wat wij moeten denken. Coen Dekkers zoekt die vorm van regie niet. Hij zoekt het ongrijpbare. Hij zoekt wat ons telkens weer ontglipt. Hij zet twee momenten naast elkaar die an sich niet zo bijzonder zijn, die vaak ook niet voldoen aan geaccepteerde esthetische criteria, maar die samen toch iets vastleggen: het verholen, het ongecensureerde, het niet geposeerde, het zelden of nooit geopenbaarde leven dat zich nauwelijks laat betrappen. Alles draait om de vraag of ons een diepere werkelijkheid ontglipt.

Van 12 mei tot en met 12 juni is in de bovenzaal van het Prinsenkwartier de lentesalon van Kadmium te zien.
De lentesalon toont het werk van kunstenaars uit Delft en omgeving. De opening is op 15 mei om 15:00.

Het leven is verre van perfect. Dat wordt helaas keer op keer bewezen. Niettemin is het leven ook fascinerend en vol mysterie. Alles in het leven is aan verandering onderhevig. Levende wezens, dingen, omstandigheden, ze veranderen – afgezien door kapot maken – door slijtage, vermenigvuldiging, slordigheid of simpel door het vergeten. De sculpturen en tekeningen van Jaco van der Vaart laten vooral het veranderingsproces zien, maar dan verbeeld in concrete vormen uit het dagelijks leven. Hij laat het onvermijdelijke maar ook bijzondere verbond zien tussen de dingen, de veranderingsprocessen en het menselijke beschouwen en denken. Daarbij streeft hij steeds naar een zo perfect mogelijke weergave. In feite dus het perfecte van datgene wat juist niet perfect is. Dat resulteert in raadselachtige werken die voortdurend in wording lijken te zijn.

De opening op zondag 27 maart om 15 uur door Bertus Pieters.

Schepers en Schatteman

Twee kunstenaars presenteren hun werk uitgaande van een gemeenschappelijke passie voor de uitdaging van het onbekende, dat wat nog in het duister huist.
Twee kunstenaars met een verschillende benadering en uitvoering van dat wat groeit in het duister. Geïnspireerd door dromen, mythen, sproken creëren zij een mystieke reis door een duister woud. Een pad vol verrassingen, verwijzingen, halfwezens. En bomen natuurlijk.

Een ontmoeting van twee kunstenaars wonend aan weerszijden van het land, de een in Scheveningen, de ander in Enschede. Tot een half jaar geleden nog onbekenden voor elkaar. Nu staan hun tekeningen en beelden samen en vullen elkaar aan. Communiceren met elkaar en laten de diverse aspecten van de ontdekkingsreis zien.

De tentoonstelling ‘Dat wat groeit in het Duister’ wordt begeleid door een publicatie met teksten van Judith Schepers, Annabelle Schatteman en Sonja van der Burg.

De opening vindt op zondag 30 januari 2022 om 15.00 uur plaats door Peggie Breithbarth, kunsthistoricus en publicist.