Lost & Found
vanaf 30/10/2026 tot en met 06/12/2026
Droogte, laagwater, bosbranden, economische schade en mislukte oogst en veel geweld in de wereld: de zomer van 2026 was opmerkelijk. Het lijkt wel alsof we op héél veel fronten steeds meer verliezen.
Zijn we de controle op onze leefwereld aan het verliezen? Of toch niet helemaal?
“Lost & found” is een expositie waarin 14 kunstenaars met hun werken reageren op ontwikkelingen zoals als overproductie, overconsumptie, overbevolking, geweld, individualisme, migratie en klimaatverandering.
De expositie bevat naast een kritische manier van kijken ook oplossingen en dus hoop. ‘Lost & found’ nodigt uit tot nadenken over onze wereld, onze manier van leven en onze toekomst.
De expositie is een samenwerkingsproject tussen 5 kunstenaars uit Delft/Den Haag en 9 leden van de groep ‘Grensverleggers’ en te zien bij Kunstcentrum Kadmium in Delft
Deelnemende kunstenaars: Ruud van den Akker, Sybrecht Bosker, Gerrit Bruins, Rob Chevallier, Suzanne Compaan, Betty Disco, Sascha van Eijk, Marijke van Kampen, Joris Kelderman, Miriam van der Linden, Ab Marte, Jolanda Peeters, Hans de Raad, Sona Sahakian
De expositie wordt geopend op 1 november om 15.00 uur.
Zondag 8 november om 15.00 uur geeft beeldend kunstenaar/auteur Rob Chevallier een lezing met als titel: “Oplossingen voor de klimaatcrisis.”
Zie ook www.grensverleggersindekunst.nl
deelnemende kunstenaars
Ruud van den Akker
Mijn schilderijen zijn kleurrijk en meestal realistisch. De onderwerpen hebben vaak een relatie met de gebeurtenissen in de wereldpolitiek. Maar ook de natuur is een inspiratiebron. Op een dag liep ik over het strand van IJmuiden dat bezaaid was met rommel. Mensen hadden daar iets van gemaakt en ik besloot om dat vast te leggen in een schilderij. Vervuiling en hergebruik van materialen is urgenter dan ooit.
Sybrecht Bosker
De natuur gebruik ik als bron van inspiratie, maar ook als bron van materialen voor mijn kunstwerken. In True colors zijn gevallen bladeren, gevonden als fragiele bladskeletten, in een zelfgemaakt zijdevlies verwerkt. Wat verloren leek, wordt herontdekt en krijgt opnieuw betekenis. Het zijdevlies is verder verrijkt met borduurwerk en stukjes stof in subtiele kleurnuances. Zo ontstaat een transparante gelaagdheid, die je uitnodigt om stil te staan en jezelf te spiegelen in een omgeving waar natuur en verbeelding samen komen. Verlies jezelf even in wat je hier vindt.
Gerrit Bruins
Moeder en kind, veilig, burgerlijk en geborgen. Een jonge moeder in klassieke, romantische kleding kijkt vertederd naar haar kind. Ingetogen en intiem. Zoals wij de wereld graag zien. Van biscuitporselein. Waardevol. Shrink-wrap verpakt en beschermd in ons nieuwe “kostbare” materiaal: plastic. Een transparante bouw-afvalzak. Om het beeldje gespannen als een huid. Het plastic wordt als textiel, als gebeeldhouwd marmer, als vlees. De verpakking wordt ons lichaam. Een dunne laag die beschermt, conserveert en isoleert. Als een grens tussen mens en werkelijkheid. Wanneer wordt de wereld die wij maken de verpakking van onszelf?
Rob Chevallier
Klimaatverandering is de grootste bedreiging voor het voortbestaan van de mensheid. We hebben deze crisis zelf veroorzaakt met onze huidige manier van leven. Dus is er maar één oplossing voor de klimaatcrisis. We moeten zelf onze levensstijl veranderen. En dat kunnen we! Toepassen van nieuwe, innovatieve technologie zal de opwarming van de Aarde vertragen. Maar het zal onvoldoende zijn, blijkt uit wetenschappelijk onderzoek. We zullen ook onze levensstijl moeten aanpassen. Alleen dan kunnen we de opwarming van de Aarde beperken tot 1,5 graden, en daarmee nog meer hitte, droogte en natuurrampen voorkomen. Hoe doen we dat? Er zijn acht mogelijkheden. Die heb ik zichtbaar gemaakt in “The key to our future existence”
Suzanne Compaan
Stel je deze toekomst voor: leefomstandigheden (denk aan zeespiegelstijging) in de kustgebieden veranderen waarschijnlijk zodanig, dat mensen stromen op gang zullen komen richting het oosten, naar hogergelegen provincies. Ik woon in provincie Utrecht, in het dorp Hoogland notabene…Terwijl mijn handen aan het werk zijn, stel ik mijzelf de vragen: hoe tolerant zal ik zijn; hoeveel ruimte ben ik bereid af te staan; beweeg ik mee of juist tegen? Ben ikzelf degene die mag bepalen of en hoe ik mijn huis en haard ga delen? Natuurlijk denk ik dat ik ruimte gun aan onmachtige medemensen, dat ik gul zal zijn en (een deel van) mijn leefruimte zal delen. Maar…..kán ik dat wel? Of blijf ik ‘steken’ in alles bij het oude, vertrouwde willen laten, en ga ik er alles aan doen om mijn vertrouwde leven te beschermen, af te schermen of zal ik mensen proberen af te stoten? Hoe zie jij dat?
Betty Disco/ Miriam vd Linden
Papier en landkaarten vormen het vertrekpunt van ons werk. Papier is kwetsbaar, tastbaar en veranderlijk; juist daardoor past het bij het landschap waarover we nadenken. Door kaarten te snijden, te verschuiven en opnieuw samen te voegen, ontdekten we andere manieren om naar onze omgeving te kijken. We zien hoe natuur en landschap steeds meer onder druk staan. Bebouwing, versnippering, klimaatverandering en vervuiling verbreken verbindingen die vanzelfsprekend leken. In de lagen van ons werk willen we die kwetsbaarheid voelbaar maken. Tegelijk gaat ‘Lost & Found’ niet alleen over verlies. Het gaat ook over wat we opnieuw kunnen vinden: aandacht, zorg en ruimte voor verbindingen tussen mensen, landschap, dieren en planten. Ecologische routes, faunapassages, groen in de stad, waterberging en herstel van biodiversiteit zien wij als praktische oplossingen én als zinvolle voorbeelden.
https://www.mirart.nl/
Sascha van Eijck
Dat wat verloren lijkt kan opnieuw betekenis krijgen, In mijn serie Vindelingen verzamel ik verloren, afgedankte voorwerpen en geef deze een nieuwe plek. Door ze te ordenen, te verbinden en als kunstwerk te presenteren, verandert hun betekenis van iets dat ongewenst was naar iets dat aandacht verdient. Vindelingen verwijzen daarmee naar onze omgang met de wereld. In een tijd van overconsumptie en overproductie raken we niet alleen spullen kwijt, maar verliezen we ook gevoel voor en verbinding met de grondstoffen die de aarde ons geeft. Door opnieuw te kijken naar wat we achterlaten, beseffen we de waarde van materialen én onze verantwoordelijkheid ervoor. De vindingrijke verzamelingen tonen hoe achtergelaten materialen opnieuw kunnen spreken.
Marijke van Kampen
100 signaalkleurige reddingsbootjes groeien en bloeien aan deze reddingsbotenboom. Om ons te redden als het water komt, om ons te waarschuwen dat ‘genoeg’ geluk is. En ‘te veel’ ons ongeluk. Zijn we te redden? Zijn die bootjes niet veel te klein? Zijn die bootjes niet zo lek als een mandje? Onder de boom verzamelt een vloot op wieltjes zich als een samenleving op gebloemde eilandjes. Een samenleving is samen leven: met flora, fauna en medemens. Mijn installatie is een pleidooi voor een duurzamer leven.
Joris Kelderman
I was lost… I was lost…
Baby, baby, baby…
Voor mij geldt dit eigenlijk ook. Ik verloor mezelf in een complexe wereld. Daarom gaat ‘Lost & Found’ voor mij over de zoektocht naar jezelf. Jezelf te vinden, authentiek te kunnen zijn. In een context die er niet altijd voor open staat. Het vergt moed om je wanhoop om te buigen. Verantwoordelijkheid te nemen voor je gevoel van machteloosheid. Om jouw aandeel, jouw invloed en footprint onder ogen te zien. Om te gaan staan voor wie je echt bent en wat je wèl kunt. Met mijn werk hoop ik bij te dragen aan een mooiere wereld. Een wereld waarin we onszelf en elkaar meer ruimte gunnen. En waarin we ervoor zorgen dat iedereen mee kan doen. Het werken met zwerfafval past daar bij.
Ab Marte
Ik maak werk/ installaties die een reactie zijn op een voor mij opvallende ontwikkeling in de maatschappij. De keuze van mijn materiaal is bepalend voor het onderwerp. Mijn bijdrage aan de expositie ‘Lost & Found’, bestaat uit de installatie: Gevechtsuitrusting voor een peuter. Er zijn vier onderdelen, een traptank, een dronifant (Dombo als drone), een kogelvrij vestje en een standaard met helm, gasmasker, kalasjnikov en handgranaten. Alle onderdelen zijn gemaakt in een knuffelige uitvoering. Het werk vestigt de aandacht op het feit dat kinderen op jonge leeftijd in aanraking komen met oorlog en geweld.
Jolanda Peeters
Waar particulieren en de industrie restanten vaak beschouwen als ‘troep’ markeren deze waardeloze goederen voor mij juist het startpunt. Zo krijgt het begrip duurzaamheid betekenis en een tastbare vorm. Toeschouwers kijken niet naar restproducten, maar raken gefascineerd door een complex samenspel van gelaagdheid, textuur en vorm. De geschiedenis en de imperfectie – zoals textiele afsnijdsels, houtstof en schilderdoeken- vormen de basis voor mijn kunstwerken: een esthetische spiegel voor onze consumptiemaatschappij. Door juist onzichtbare reststromen uit de massaproductie in de schijnwerpers te zetten, wordt de impact van onze cultuur en wijze van leven zichtbaar. Ecologische verantwoordelijkheid en artistieke expressie versterken elkaar en dienen tot een pleidooi voor creëren en versterken van een circulaire economie.
Hans de Raad
Een grote hoeveelheid kleding wordt niet meer gedragen en belandt bij de afval of in de kledingcontainer. In mijn vrije werk maak ik abstracte kunstwerken van voornamelijk hout en ander materiaal en experimenteer graag met kleur. Bij het idee om iets met het thema kleding te doen ontdekte ik een manier om mijn vrijheid te gebruiken van kleur en vorm. Zo ontstonden 6 panelen, met frisse kleurexperimenten, met elk een afbeelding van een kledingstuk in reparatie. Wie stopt er nog sokken? Wie repareert nog zijn kleding zodat het langer mee gaat? Vroeger was kleding erg duur en werd eindeloos gerepareerd. Nu is kleding in overvloed aanwezig en relatief goedkoop. Er wordt zelfs gesproken van een afvalberg: moeilijk te hergebruiken en verbranden is eigenlijk geen goede oplossing.
Sona Sahakian
In “re-flourishing” heb ik gerecyclede koffiecapsules verwerkt om de nieuwe groei en bloei van het leven te verbeelden. Het aluminium van de koffiecapsules, ooit als restafval beschouwd, is vergelijkbaar met zonne-energie. En dat helpt om de uitstoot van broeikassen te verminderen en de afname van grondstoffen te beperken. Om een duurzame, groene en hoopvolle toekomst na te streven heb ik een zonnebloemveld gecreëerd dat positieve energie en kracht uitstraalt, waar mensen en de Aarde elkaar versterken en samenkomen om onze planeet schoon, veilig en leefbaar te houden voor toekomstige generaties.